सुचलेलं

                       चालत्या वाटा जाळून असा कितीसा प्रकाश मिळणार रे... आग विझली की राख ही व्हायचीच... हा आता ती राख पाहण्यासाठी तू थांबणार नाहीस हेही तितकंच खरं.. पण तरीही तुझ्...

आठवणींच्या गावी सारी  वने वणव्यात विझली; डोळ्यात कोंडले आभाळ सारे आसवे दाटून आली... अश्रूंची अमरवेल तुझ्या दारांत सजते आहे... फुलत्या कळीची तिच्या पर्वा न करीत कोणी... वाक्य...