पात्रं होती ती... कोड्यात गुंतलेली... विचारांचं विवर खेचून घेत होतं तिला आतल्याआत.... आशेचा किरण नसलेल्या निराशेच्या गर्तेतलं एकाकीपण खरवडून काढत होती तिची तत्त्वं ... संवेदन...
एका शांत नदीकिनारी उभी असलेली ती शोध घेत होती... का या प्रश्नासोबत येणाऱ्या उत्तरांचा.... शोधत होती ती तिच्या आयुष्यात माणसांच्या असण्याने तिच्या जगण्याचे संदर्भ बदलतात क...
तुझं गाणं आवडत होतं मला; पण तुझ्या गाण्याचे शब्द बनणं नाकारलं मी... असशीलही तू गंधर्व ... पण म्हणून किन्नरांना कमी लेखणं शोभले नाही तुला.... ज्या शब्दांनी कविता रचलीस ते तुझे कध...
रंगमंचावर जरी नसले तरी त्यावरच्या धुळीमध्ये अस्तित्व आहे माझं अजूनही.... यत्न तर फार केलेस तू मला ती झटकून टाकण्याचे... पण ते जमणं शक्य नव्हतं तुला... माझ्या अस्मितेवर काळे शि...